Dribble & Drink


Τσ(ι)αρτα, εσυ σουπερ σταρ…
Φεβρουαρίου 15, 2007, 6:32 μμ
Filed under: Uncategorized

Αν ήταν γείτονας σου, θα ήταν απ’ αυτούς που πλένουν το αμάξι, με σχολαστικότητα κάθε Σαββατοκύριακο, βρέξει χιονίσει. Αν ήταν δημόσιος υπάλληλος θα σε ταλαιπωρούσε με σαδισμό μέχρι θανάτου. Αν ήταν μπάτσος, θα ήταν ο εκλεκτός του Πολύδωρα, ο απόλυτος praetor urbanis. Αν ήταν Αμερικανός θα ψήφιζε Μπους, αν δεν ήταν ο ίδιος. Anyway, you get the picture. Ο Βασίλης Τσάρτας δεν είναι συμπαθής άνθρωπος. Για την ακρίβεια έχω την εντύπωση πως  ο Μπαμπινιώτης τον φωτογραφίζει δίπλα στο λήμμα «αντιπαθητικός μαλάκας».

    Και επειδή σε αυτή τη ποδοσφαιρική ζωή, η Θεία Δίκη εμφανίζεται αραιά και πού και αποφασίζει, το τέλος τον βρήκε σε ένα μεγαλομανές μέρος, την «Μεγάλη Βρετανία», ντυμένο με ένα ακριβό κοστούμι (που έδειχνε σαν δανεικό πάνω στο επαρχιακό κορμί του), μπροστά σε 5-6 μαθητευόμενους δημοσιογράφους να ανακοινώνει το τέλος της καριέρας του. Έτσι απλά.  Χωρίς φανέλα. Χωρίς ομάδα. Χωρίς φανατικούς οπαδούς. Χωρίς συμπάθεια. 

 Μισό λεπτό όμως. Ποιος μίλησε για συμπάθεια; Ποιος μίλησε για καλές προθέσεις; Δηλαδή ο Πικάσο έπρεπε να κουβαλάει τα ψώνια της γειτόνισσας του στο Παρίσι; Ο Μαραντόνα να μοιράζεται την κόκα του με τον κάθε έναν; Ο Τζιμ Μόρισον να γνωρίζει τους γονείς κάθε γυναίκας που πηδάει; 

Σας βλέπω ήδη εκνευρισμένους. Τι λες ρε ανώνυμε βλάκα, τι σχέση έχει ο χωριάτης ο Τσάρτας (ή Τσιάρτας;) με τους μύθους; Αυτός ο ανάλατος – πιθανότατα δεξιός – με την γλυκιά παρανομία; Καμία. Σχεδόν καμία. Εκτός από τη τέχνη.  Ο Βασίλης Τσάρτας, ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που θα ήθελε το άθλημα να είναι ατομικό και να αποθεώνεται σε κάθε παιχνίδι, ο τύπος που διάβαζε όλες τις εφημερίδες όταν έπαιζε για να βρει με επαρχιώτικο κόμπλεξ τι γράφει ποιος γι’ αυτόν, ο αθλητής που μισούσε όποιον δεν τον έγλυφε, εμένα προσωπικά θα μου λείψει. Δεν θέλω άλλους καλούς Γκούμες, άλλους άκακους Λάκηδες, άλλους λαοπλάνους Ντέμηδες. Θέλω έναν δανδή των γηπέδων, να προχωράει  ράθυμα, να βεντετίσει ασύστολα, να χαραμίζει το ταλέντο του, βαρεμένος και κομψευόμενος, άσχημος μέσα στην ομορφιά του.

 Βασίλη Τσάρτα, δεν περίμενα ποτέ να το πω αυτό, αλλά θα μου λείψεις. Αντιπαθητικέ μαλάκα. 

YΓ. Βιντεο εδω, μαζι με μπονους τα (ασχετα) σχολια

 

Advertisements