Dribble & Drink


cuba si!
Ιουλίου 27, 2006, 7:06 μμ
Filed under: Uncategorized

Το σχέδιο ήταν απελπιστικά τέλειο και δραματικά απλό. Μέχρι βλακείας, σα να λέμε. Για την ακρίβεια, το σχέδιο ήταν δυο σχέδια. Το πρώτο εκπονήθηκε από την διεύθυνση του Dribble and drink και το δεύτερο καταστρώθηκε από τον μαχητικό ρεπόρτερ (λέγε με απλά Μ.Β.).
Η διεύθυνση λοιπόν (και συγκεκριμένα αυτός ο καταχθόνιος Σερβοκροατοβόσνιος Γιαν Τόνιτς) με κάλεσε στο δρύινο γραφείο του μια συννεφιασμένη Κυριακή.
«Παιδί μου έχω να σου αναθέσω μια αποστολή εκτός έδρας», μου εκμυστηρεύτηκε.
«Στη διάθεσή σας», έσκυψα ταπεινά το κεφάλι.
«Όλοι οι άλλοι στέλνουν ρεπόρτερς στη Γερμανία. Στη Βραζιλία. Την Αυστρία. Τη Γαλλία. Για να καλύψουν το Μουντιάλ, κατάλαβες;»
Κατάλαβα, αλλά δε μίλησα.
«Εμείς όμως δεν είμαστε τόσο κοινότυποι. Αν είμασταν άλλωστε, θα δουλεύαμε σε κανονικά αθλητικά έντυπα. Γι’ αυτό θα σε στείλουμε στην Αβάνα. Θέλουμε ανταποκρίσεις για τους αγώνες, τους πανηγυρισμούς των Κουβανών, για τα πάντα».
Σκέφτηκα. Και θαύμασα. Ο Κροατοβοσνιοσέρβος ήταν γάτα. Ενώ οι άλλοι θα έγραφαν για το Μουντιάλ, εγώ θα κάλυπτα τα play off του μπέιζμπολ. Σατανικό. Υπήρχε βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια -τα play off είχαν τελειώσει ήδη από τον προηγούμενο Μάρτιο και η ομαδάρα μου οι Industriales έκοψαν (για μια ακόμα φορά) κωλαράκια, με τον Diaz να έρχεται από τον πάγκο για να κάνει 8 innings κολλητά.
«Ο.Κ. αφεντικό, θα το κάνω. Θέλεις και συνεντεύξεις από παίχτες;»
Ο Βοσνιοαποτέτοιος χαμογέλασε πατρικά. «Είσαι ηλίθιος παιδί μου; Που θα τους βρεις τους παίχτες για συνέντευξη, αφού θα παίζουν μπάλα στη Γερμανία;»
Σώπασα. Ήμουν ηλίθιος. Αλλά όχι τόσο.
Τότε μου ήρθε το δεύτερο σχέδιο. Γλέντα με τα φράγκα τους -κραιπάλη στην Αβάνα και βλέπουμε.

Δυο μέρες μετά -αποβιβαζόμουν στο Χοσέ Μαρτί -ήδη μεθυσμένος από κάτι παλιόκρασα της Iberia. Δεκαεφτά μέρες μετά, γύριζα στην Αθήνα με μια αγωγή απόλυσης, ένα ειδοποιητήριο για τη δέσμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας μου και τη φωνή του απολυταρχικού πρώην ενιαίου Γιουγκοσλάβου να κουδουνίζει στο κεφάλι μου: «Αν δεν μου φέρεις έστω ένα ρεπορτάζ θα σε σταυρώσω και μετά θα σε τσιμεντώσω. Με αυτή τη σειρά!»

Τι είδα στην Αβάνα; Κάτι θεές μουλάτες, μερικούς βιρτουόζους του σον και του μπολέρο και άπειρους πάτους άδειων μπουκαλιών. Α, ναι και λίγο Μουντιάλ.
Οι Κουβανοί λοιπόν έχουν Πανούτσο-Καρπετόπουλο για το σχολιασμό των αγώνων. Αν δεν πιστεύεις, τους έβγαλα και φωτογραφία:

Από αυτούς άκουσα βαθυστόχαστες αναλύσεις περί του σοσιαλιστικού συστήματος 4-4-2 το οποίο εγκαταλείφθηκε για χάρη του πατερναλιστικού 4-2-3-1. Τις αναλύσεις τις άκουσα, αλλά δεν τις κατάλαβα γιατί ήμουν πιωμένος, αλλά και διότι δεν σκαμπάζω γρι ισπανικά.

Άσε που πλακωνόμουν συνέχεια με τους Κουβανούς οι οποίοι ότι άσπρο έβρισκαν το υποστήριζαν (μάλλον λόγω των αυστηρών ποινών για ναρκωτικά που ισχύουν στο νησί). Σουηδούς, Τσέχους, Ελβετούς; Μαζί τους οι Κουβανοί. Έμπαινε στο γήπεδο η Αγκόλα; Το Εκουαδόρ; Η Γκάνα; Ειρωνία και χλευασμός οι Κουβανοί.
Είπα για Σουηδία και θυμήθηκα: Τι έχει πάθει ο Ιμπραϊμοβιτς; Σούρνεται το παλικάρι. Όλο μετωπικές έξω από τη γραμμή ξεκινάει και όλο κολλάει στη διαδρομή -λες και πληρώνεται με το μέτρο. 10, 20, 30 μέτρα κατεβασιά και πούλημα της μπάλας. Μια, δυο, τρεις ντρίπλες και σουτ στον ενοχλητικό της εξέδρας με την ψηφιακή βιντεοκάμερα. Και να τρέχει ο Λάρσονας σαν το Βέγγο, μπας και φέρει το τόπι στην περίμετρο της βούλας. Αυτός θα πάθει λουμπάγκο στο τέλος, να μου το θυμηθείς -πήγε να κάνει κι ένα ανάποδο ψαλίδι τις προάλλες και ψάχνανε για πατερίτσες.
Αμ ο άλλος ο Γιουβεντίνος; Ο Νέντβεντ ντε. Σε τη θέση παίζει ο παιχτούρας; Δεκάρι; Πλάγιος εξτρέμ; Φουνταριστός; Κάτσε ρε παιδάκι μου σε μια θέση -σε ψάχνει ο μέσος και άκρη δε βρίσκει. Το λέω δηλαδή γιατί έβλεπα Τσεχία-Γκάνα και τρελλάθηκα. Που άμα και δεν ήτανε ο βρωμο-Τσεχ θα είχανε ξεφτιλιστεί χοντρά οι υπόλοιποι Τσέχς. Που μπήκε ο Μπόατενγκ στη θέση του Ότο Άντο (μάλλον αποφάσισε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στους Τσέχους ο προπονητής) και τσίμπησε την κάρτα πριν τη μπάλα. Αλλά τι να κάνεις; Όταν οι Γκανέζοι φτάνουν στη μικρή περιοχή και τους πιάνει φιλοσοφική αναζήτηση «τι θέλω εγώ, τώρα, εδώ;», «που πήγε το τέρμα;», «υπάρχει ζωή μετά το κόρνερ;» -μένει το σκορ στα 2 και δεν ανοίγει ρουθούνι. Εν ολίγοις, «Νέντβεντ θυμίσου τον Καψή -και πέσε κάτω να γίνεις αλλαγή».
Τα είπα για τη βρωμο-Γιούβε και ξεθύμανα. Από την εποχή του Κόντε στο ΟΑΚΑ την έχω άχτι, να πέσει βου Εθνική, να ξεβρωμίσει το σεντόνι.

Τώρα θυμήθηκα και το άλλο -το Κριστιάνο Ρονάλντο. Ρε κατακάθι που βρωμίζεις τη φανέλα του Μπέκαμ! Ρε μαμόθρεφτο! Πως την είδες δηλαδής; Ντριπλαδόρος; Βιρτουόζος; Ρε, ένα γκολ κι αυτό με πέναλντυ; Γύρνα πίσω στις Ακαδημίες μπας και βάλεις μυαλό. Η ντρίπλα και η ποδιά θέλουν άντερα φιλαράκι. Σκας το τόπι κάτω ανάμεσα στα κορδόνια του αμυντικού; Ε, θα τη φας την κλωτσιά σου. Τι είναι δηλαδή ο αμυντικός; Κορδελιάστρα στις κλωστές Πεταλούδα; Ο αμυντικός ρε, έχει σαφείς εντολαί. Να κόψει τον παίχτη. Στα δυο, στα τρια, σε φέτες -δεν έχει σημασία. Αυτός είναι ο ρόλος του αμυντικού. Τη μπάλα δεν την κοιτάει, αστράγαλους και γόνατα βλέπει μόνο. Ποδιά εσύ; Φάε έναν χιαστό να πορεύεσαι. Ντρίπλα; Άντε να βρεις τον αστράγαλό σου στο σημαιάκι. Τακούνι; Πάρε τον αχίλειο σε σακούλα. Έτσι παίζεται το τόπι. Τι κλαις ρε νιάνιαρο όταν σε ακουμπάνε στην επικαλαμίδα; Δε βλέπεις το Φίγκο; Κύριος, με την καμπουρίτσα του, με τα κιλάκια του -ντριπλάρει και πέφτει κατευθείαν. Σου λέει, θα μου το πάρει έτσι κι αλλιώς το πόδι ο μαυρούκος, δεν πέφτω μια ώρα αρχίτερα μπας και κάνω διακοπές χωρίς γύψο;

Και μην ξεχάσω να πω για τη Βραζιλία έτσι; Χωνέψτε το ρε -όταν η σελεσάο έβγαζε μάτια, έπεφτε πάνω σε κάτι Ιταλίες και γύριζε στο Ρίο πρόωρα. Όπως θα πάθει και η Αργεντινή έτσι που το πάει. Μπαλάρα, εξάρες, μέχρι να σου πέσει ο μαλάκας με το 5-3-1-1, να σου κολλήσει το τεμάχιο και μετά να βλέπεις τελικό από τη wide screen.
Τρια πράγματα έχει να φοβάται η Βραζιλία:

  • Τα διαφημιστικά συμβόλαια που βγάζουν εντεκάδα.
  • Τις συμφωνίες παιχτών-προπονητή για προώθηση κάποιων μέσα από τις συμμετοχές. (Άκου αμυντικό χαφ ο Ζε Ρομπέρτο! Καλά που έχει κλείσει γερό συμβόλαιο ο Ρομπίνιο γιατί θα τον βλέπαμε λίμπερο, έτσι όπως το πάνε).
  • Την πουτάνα τη ΦΙΦΑ που δεν καλοβλέπει δεύτερη, κολλητή απονομή. Σου λέει, θα χάσει το ενδιαφέρον της η διοργάνωση.

Στην Κούβα βλέπουν μπάλα (κόλλησαν το μικρόβιο από τον Μαραντόνα, όταν έκανε αποτοξίνωση στο νησί) και παίζουν μπάλα. Οι πιτσιρικάδες στα πάρκα, τις αλάνες και τους δρόμους. Αν μάλιστα ξεκολλήσουν κι από αυτή την περίεργη εμμονή -να αρχίζουν το παιχνίδι από το δεξί κόρνερ και όχι από τη σέντρα, θα βγάλουν κάποια παιχτάκια σε μια πενταετία. Γιατί το έχουν το σπάσιμο μέσης, το κεφάλι και τα δυνατά πόδια.

Μέσα στο ταξί για το αεροδρόμιο, ο μαύρος ήθελε να μάθει από που είμαι. «Γκρέσια», του λέω. «Α, πρωταθλητές Ευρώπης», χαμογελάει. «Αλλά στο Μουντιάλ δεν πήγατε. Γιατί;». Παίρνω το στοχαστικό μου. «Γιατί δεν είμαστε πλεονέκτες», του λέω. «Πήραμε το Ευρωπαϊκό, αφήνουμε το Παγκόσμιο για τους Βραζιλιάνους». Το σκέφτεται. «Ναι, αλλά δεν είναι σημαντικότερο το Παγκόσμιο;» αναρωτιέται ο αδαής ταρίφας. «Έλα μωρέ, μην κολλάς -εμείς στη Γκρέσια είμαστε γκράντε άτομα. Δε γινόμαστε μίζεροι», τον κατακεραυνώνω.
Μάλλον με πέρασε για εντελώς μαλάκα -γι’ αυτό μου χρέωσε τα διπλά για τη διαδρομή.

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: