Dribble & Drink

Το σχέδιο ήταν απελπιστικά τέλειο και δραματικά απλό. Μέχρι βλακείας, σα να λέμε. Για την ακρίβεια, το σχέδιο ήταν δυο σχέδια. Το πρώτο εκπονήθηκε από την διεύθυνση του Dribble and drink και το δεύτερο καταστρώθηκε από τον μαχητικό ρεπόρτερ (λέγε με απλά Μ.Β.).
Η διεύθυνση λοιπόν (και συγκεκριμένα αυτός ο καταχθόνιος Σερβοκροατοβόσνιος Γιαν Τόνιτς) με κάλεσε στο δρύινο γραφείο του μια συννεφιασμένη Κυριακή.
“Παιδί μου έχω να σου αναθέσω μια αποστολή εκτός έδρας”, μου εκμυστηρεύτηκε.
“Στη διάθεσή σας”, έσκυψα ταπεινά το κεφάλι.
“Όλοι οι άλλοι στέλνουν ρεπόρτερς στη Γερμανία. Στη Βραζιλία. Την Αυστρία. Τη Γαλλία. Για να καλύψουν το Μουντιάλ, κατάλαβες;”
Κατάλαβα, αλλά δε μίλησα.
“Εμείς όμως δεν είμαστε τόσο κοινότυποι. Αν είμασταν άλλωστε, θα δουλεύαμε σε κανονικά αθλητικά έντυπα. Γι’ αυτό θα σε στείλουμε στην Αβάνα. Θέλουμε ανταποκρίσεις για τους αγώνες, τους πανηγυρισμούς των Κουβανών, για τα πάντα”.
Σκέφτηκα. Και θαύμασα. Ο Κροατοβοσνιοσέρβος ήταν γάτα. Ενώ οι άλλοι θα έγραφαν για το Μουντιάλ, εγώ θα κάλυπτα τα play off του μπέιζμπολ. Σατανικό. Υπήρχε βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια -τα play off είχαν τελειώσει ήδη από τον προηγούμενο Μάρτιο και η ομαδάρα μου οι Industriales έκοψαν (για μια ακόμα φορά) κωλαράκια, με τον Diaz να έρχεται από τον πάγκο για να κάνει 8 innings κολλητά.
“Ο.Κ. αφεντικό, θα το κάνω. Θέλεις και συνεντεύξεις από παίχτες;”
Ο Βοσνιοαποτέτοιος χαμογέλασε πατρικά. “Είσαι ηλίθιος παιδί μου; Που θα τους βρεις τους παίχτες για συνέντευξη, αφού θα παίζουν μπάλα στη Γερμανία;”
Σώπασα. Ήμουν ηλίθιος. Αλλά όχι τόσο.
Τότε μου ήρθε το δεύτερο σχέδιο. Γλέντα με τα φράγκα τους -κραιπάλη στην Αβάνα και βλέπουμε.

Δυο μέρες μετά -αποβιβαζόμουν στο Χοσέ Μαρτί -ήδη μεθυσμένος από κάτι παλιόκρασα της Iberia. Δεκαεφτά μέρες μετά, γύριζα στην Αθήνα με μια αγωγή απόλυσης, ένα ειδοποιητήριο για τη δέσμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας μου και τη φωνή του απολυταρχικού πρώην ενιαίου Γιουγκοσλάβου να κουδουνίζει στο κεφάλι μου: “Αν δεν μου φέρεις έστω ένα ρεπορτάζ θα σε σταυρώσω και μετά θα σε τσιμεντώσω. Με αυτή τη σειρά!”

Τι είδα στην Αβάνα; Κάτι θεές μουλάτες, μερικούς βιρτουόζους του σον και του μπολέρο και άπειρους πάτους άδειων μπουκαλιών. Α, ναι και λίγο Μουντιάλ.
Οι Κουβανοί λοιπόν έχουν Πανούτσο-Καρπετόπουλο για το σχολιασμό των αγώνων. Αν δεν πιστεύεις, τους έβγαλα και φωτογραφία:

Από αυτούς άκουσα βαθυστόχαστες αναλύσεις περί του σοσιαλιστικού συστήματος 4-4-2 το οποίο εγκαταλείφθηκε για χάρη του πατερναλιστικού 4-2-3-1. Τις αναλύσεις τις άκουσα, αλλά δεν τις κατάλαβα γιατί ήμουν πιωμένος, αλλά και διότι δεν σκαμπάζω γρι ισπανικά.

Άσε που πλακωνόμουν συνέχεια με τους Κουβανούς οι οποίοι ότι άσπρο έβρισκαν το υποστήριζαν (μάλλον λόγω των αυστηρών ποινών για ναρκωτικά που ισχύουν στο νησί). Σουηδούς, Τσέχους, Ελβετούς; Μαζί τους οι Κουβανοί. Έμπαινε στο γήπεδο η Αγκόλα; Το Εκουαδόρ; Η Γκάνα; Ειρωνία και χλευασμός οι Κουβανοί.
Είπα για Σουηδία και θυμήθηκα: Τι έχει πάθει ο Ιμπραϊμοβιτς; Σούρνεται το παλικάρι. Όλο μετωπικές έξω από τη γραμμή ξεκινάει και όλο κολλάει στη διαδρομή -λες και πληρώνεται με το μέτρο. 10, 20, 30 μέτρα κατεβασιά και πούλημα της μπάλας. Μια, δυο, τρεις ντρίπλες και σουτ στον ενοχλητικό της εξέδρας με την ψηφιακή βιντεοκάμερα. Και να τρέχει ο Λάρσονας σαν το Βέγγο, μπας και φέρει το τόπι στην περίμετρο της βούλας. Αυτός θα πάθει λουμπάγκο στο τέλος, να μου το θυμηθείς -πήγε να κάνει κι ένα ανάποδο ψαλίδι τις προάλλες και ψάχνανε για πατερίτσες.
Αμ ο άλλος ο Γιουβεντίνος; Ο Νέντβεντ ντε. Σε τη θέση παίζει ο παιχτούρας; Δεκάρι; Πλάγιος εξτρέμ; Φουνταριστός; Κάτσε ρε παιδάκι μου σε μια θέση -σε ψάχνει ο μέσος και άκρη δε βρίσκει. Το λέω δηλαδή γιατί έβλεπα Τσεχία-Γκάνα και τρελλάθηκα. Που άμα και δεν ήτανε ο βρωμο-Τσεχ θα είχανε ξεφτιλιστεί χοντρά οι υπόλοιποι Τσέχς. Που μπήκε ο Μπόατενγκ στη θέση του Ότο Άντο (μάλλον αποφάσισε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στους Τσέχους ο προπονητής) και τσίμπησε την κάρτα πριν τη μπάλα. Αλλά τι να κάνεις; Όταν οι Γκανέζοι φτάνουν στη μικρή περιοχή και τους πιάνει φιλοσοφική αναζήτηση “τι θέλω εγώ, τώρα, εδώ;”, “που πήγε το τέρμα;”, “υπάρχει ζωή μετά το κόρνερ;” -μένει το σκορ στα 2 και δεν ανοίγει ρουθούνι. Εν ολίγοις, “Νέντβεντ θυμίσου τον Καψή -και πέσε κάτω να γίνεις αλλαγή”.
Τα είπα για τη βρωμο-Γιούβε και ξεθύμανα. Από την εποχή του Κόντε στο ΟΑΚΑ την έχω άχτι, να πέσει βου Εθνική, να ξεβρωμίσει το σεντόνι.

Τώρα θυμήθηκα και το άλλο -το Κριστιάνο Ρονάλντο. Ρε κατακάθι που βρωμίζεις τη φανέλα του Μπέκαμ! Ρε μαμόθρεφτο! Πως την είδες δηλαδής; Ντριπλαδόρος; Βιρτουόζος; Ρε, ένα γκολ κι αυτό με πέναλντυ; Γύρνα πίσω στις Ακαδημίες μπας και βάλεις μυαλό. Η ντρίπλα και η ποδιά θέλουν άντερα φιλαράκι. Σκας το τόπι κάτω ανάμεσα στα κορδόνια του αμυντικού; Ε, θα τη φας την κλωτσιά σου. Τι είναι δηλαδή ο αμυντικός; Κορδελιάστρα στις κλωστές Πεταλούδα; Ο αμυντικός ρε, έχει σαφείς εντολαί. Να κόψει τον παίχτη. Στα δυο, στα τρια, σε φέτες -δεν έχει σημασία. Αυτός είναι ο ρόλος του αμυντικού. Τη μπάλα δεν την κοιτάει, αστράγαλους και γόνατα βλέπει μόνο. Ποδιά εσύ; Φάε έναν χιαστό να πορεύεσαι. Ντρίπλα; Άντε να βρεις τον αστράγαλό σου στο σημαιάκι. Τακούνι; Πάρε τον αχίλειο σε σακούλα. Έτσι παίζεται το τόπι. Τι κλαις ρε νιάνιαρο όταν σε ακουμπάνε στην επικαλαμίδα; Δε βλέπεις το Φίγκο; Κύριος, με την καμπουρίτσα του, με τα κιλάκια του -ντριπλάρει και πέφτει κατευθείαν. Σου λέει, θα μου το πάρει έτσι κι αλλιώς το πόδι ο μαυρούκος, δεν πέφτω μια ώρα αρχίτερα μπας και κάνω διακοπές χωρίς γύψο;

Και μην ξεχάσω να πω για τη Βραζιλία έτσι; Χωνέψτε το ρε -όταν η σελεσάο έβγαζε μάτια, έπεφτε πάνω σε κάτι Ιταλίες και γύριζε στο Ρίο πρόωρα. Όπως θα πάθει και η Αργεντινή έτσι που το πάει. Μπαλάρα, εξάρες, μέχρι να σου πέσει ο μαλάκας με το 5-3-1-1, να σου κολλήσει το τεμάχιο και μετά να βλέπεις τελικό από τη wide screen.
Τρια πράγματα έχει να φοβάται η Βραζιλία:

• Τα διαφημιστικά συμβόλαια που βγάζουν εντεκάδα.
• Τις συμφωνίες παιχτών-προπονητή για προώθηση κάποιων μέσα από τις συμμετοχές. (Άκου αμυντικό χαφ ο Ζε Ρομπέρτο! Καλά που έχει κλείσει γερό συμβόλαιο ο Ρομπίνιο γιατί θα τον βλέπαμε λίμπερο, έτσι όπως το πάνε).
• Την πουτάνα τη ΦΙΦΑ που δεν καλοβλέπει δεύτερη, κολλητή απονομή. Σου λέει, θα χάσει το ενδιαφέρον της η διοργάνωση.

Στην Κούβα βλέπουν μπάλα (κόλλησαν το μικρόβιο από τον Μαραντόνα, όταν έκανε αποτοξίνωση στο νησί) και παίζουν μπάλα. Οι πιτσιρικάδες στα πάρκα, τις αλάνες και τους δρόμους. Αν μάλιστα ξεκολλήσουν κι από αυτή την περίεργη εμμονή -να αρχίζουν το παιχνίδι από το δεξί κόρνερ και όχι από τη σέντρα, θα βγάλουν κάποια παιχτάκια σε μια πενταετία. Γιατί το έχουν το σπάσιμο μέσης, το κεφάλι και τα δυνατά πόδια.

Μέσα στο ταξί για το αεροδρόμιο, ο μαύρος ήθελε να μάθει από που είμαι. “Γκρέσια”, του λέω. “Α, πρωταθλητές Ευρώπης”, χαμογελάει. “Αλλά στο Μουντιάλ δεν πήγατε. Γιατί;”. Παίρνω το στοχαστικό μου. “Γιατί δεν είμαστε πλεονέκτες”, του λέω. “Πήραμε το Ευρωπαϊκό, αφήνουμε το Παγκόσμιο για τους Βραζιλιάνους”. Το σκέφτεται. “Ναι, αλλά δεν είναι σημαντικότερο το Παγκόσμιο;” αναρωτιέται ο αδαής ταρίφας. “Έλα μωρέ, μην κολλάς -εμείς στη Γκρέσια είμαστε γκράντε άτομα. Δε γινόμαστε μίζεροι”, τον κατακεραυνώνω.
Μάλλον με πέρασε για εντελώς μαλάκα -γι’ αυτό μου χρέωσε τα διπλά για τη διαδρομή.

Το θέλανε, το κυνηγήσανε με ο,τι είχαν και το πήρανε. Το ματς ήταν τεράστιο, γιατί ενσωμάτωσε μια διαχρονική αλήθεια του ποδοσφαίρου. Οτι όσο ταλέντο και αν έχεις, όσα λεφτά κι αν σε πληρώνουν, αν η θέληση για νίκη δεν βασιλευει στην καρδιά σου και στο μυαλό σου τότε δεν γίνεσαι πρωταθλητής. Και σήμερα, το τελευταίο ματς της ημέρας είχε αρκετά πράγματα να μας δείξει.

Στο Dribble&Drink δεν αρέσουν τα στερεότυπα. Μερικές φορές όμως (μόνο μερικές) έχουν μια μικρή (μόνο μικρή) δόση αλήθειας. Και στην περίπτωση των Γερμανών αυτό ισχύει. Τελικά, απαντήθηκε ξεκάθαρα ένα από τα κεντρικά ερωτήματα αυτού του mundial: μπορεί αυτή η Γερμανία με το υλικό που ποιοτικά υπολείπεται από τουλάχιστον 5-6 ομάδες, να πάρει το Παγκόσμιο Κύπελλο;

Κατηγορηματικά ναι, μπορεί. Γιατί έχει ένα προπονητή στον πάγκο που ξέρει τι σημαίνει να κερδίζεις mundial, που δεν φοβάται την επιτυχία και που αυτή τη νοοτροπία έχει εμφυσήσει και στους παίκτες του. Γιατί αυτό που λείπει από ταλέντο το αναπληρώνουν σε πίστη και θέληση μέσα από τα παιχνίδια. Γιατί η ομάδα τους όπως όλες οι προηγούμενες νικήτριες ομάδες γιγαντώνονται κατά τη διάρκεια του τουρνουά, κερδίζουν συνεχώς αυτοπεποίθηση. Και ναι, γιατί είναι Γερμανοί και παίζουν στο σπίτι τους, γιατί είναι το mundial τους και πιστεύουν οτι μπορούν να το πάρουν. Όχι στα λόγια, στην καρδιά.

Υγ: Ατυχία που τους βρίσκουμε (μεις οι riquelmoi) πιθανότατα στον προημιτελικό.. μπορεί να αποδειχθεί το ματς του τουρνουά..

Υγ2: Διαφωνώ οτι η Γερμανία της πρεμιέρας ήταν καλύτερη. Σήμερα έκανε 15 φάσεις για γκολ χωρίς η Πολωνία να μυρίσει το γκαζον της περιοχής της. Στο πρώτο ματς ο Παύλος ο Γουατζόπες όποτε ήθελε καλούσε τα παιδιά για μπάρμπεκιου στην αυλή του Λέμαν.

Αγαπητοί αναγνώστες θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως σύσσωμη η συνταχτική ομάδα του D&D παρακολουθεί σε βίντεο το χθεσινό μάτς της Βραζιλίας ξανά και ξανά. Σκοπός μας είναι να ανακαλύψουμε που κρύβονται όλα αυτά τα μαγικά που έβλεπε εχθές ο Κώστας Βερνίκος και με περίσσιο πάθος μας τα περίγραφε. Βέβαια είμαστε έτοιμοι να τα παρατήσουμε αφού το μόνο που έχουμε εντοπίσει είναι το γκόλ του Κακά. Θα αποδεχθούμε λοιπόν την ήττα μας, κατανοώντας πως μόνο κάποιος με την εμπειρία και τις γνώσεις του Βερνίκου μπορεί να αντιληφθεί τέτοια υψηλά επίπεδα ποδοσφαιρικής τέχνης. Κώστα είμαστε απλά στην αρχή της καριέρας μας. Συγχώρησε μας.

Μετά λοιπόν από τόσες επαναλήψεις του ματσακίου αναρωτιέμαι:

1.       Ο Ρονάλντο ήταν ανήμπορος ή απλά αδιάφορος; Τέτοιο περιπατητή μέσα σε γήπεδο και σε τέτοιο επίπεδο δεν έχω ξαναδεί.

2.       Ο Ροναλντίνιο μήπως νόμιζε πως έπαιζε με τις γκόμενες (sorry girls) στην παραλία; Επίσης μήπως η τελευταία φορά που έκανε καλό παιχνίδι ήταν πολύ πριν τον τελικό του Champions League;

3.       Μήπως επίσης θυμάστε πότε έκανε καλό ματς ο Αντριάνο; Εγώ δε μπορώ να θυμηθώ.

4.       Θα είμαι υπερβολικός αν χαρακτηρίσω τον Πρσο μέγιστο κατσίκι;

5.       Πρσο, Μπάλαμπαν, Όλιτς…και οι τρεις μαζί κάνουν έναν Νταβόρ; Μπα…

6.       Ο Μπούτινα που ήταν;

7.       Οι Κροάτες μέσα στο γήπεδο ήταν τάβλα. Οι Κροάτες στην εξέδρα δεν ήταν σκέτη καύλα (μπίπ!);

Αυτά σύντροφοι. Πάμε για Ισπανία-Ουκρανία τώρα…

Ήθελα να το γράψω σε προηγούμενο post αλλά ξεχάστηκα και μου το θύμησε ένα σχόλιο/ερώτηση κάποιου/ας. Αναφέρομαι στο φορμά που γίνεται η τηλεοπτική μετάδοση. Θα έχετε παρατηρήσει τις δύο μάυρες οριζόντιες μπάρες που εμφανίζοντε στην οθόνη σας κατά τη διάρκεια των αγώνων. Αυτό συμβαίνει γιατί οι Γερμανοί δε στέλνουν σήμα 4:3 (συμβατικές τηλεοράσεις) αλλά σήμα σε κάποιο φορμά ευρείας οθόνης (όχι ακριβώς 16:9).

Η λύση για όσους έχουν widescreen τηλεοράσεις είναι να επιλέξουν ευρεία προβολή και να παίξουν με το ζουμ, ώστε να εξαφανίσουν τις μαύρες μπάρες. Τότε θα βλέπουν ευρυγώνια και χωρίς παραμόρφωση. ‘Οσοι τώρα έχετε συμβατικές τηλεοράσεις (4:3) δεν μπορείτε να κάνετε κάτι.

υ.γ.1 Λιγάκι τεχνικό το post αλλά πιστεύω πως είναι σχετικό.

υ.γ.2 Η ΝET έφτιαξε και το logo της (το έβαλε πιο κάτω) ώστε να μη “κόβεται” το μισό όταν κάνεις ζουμ σε ευρεία οθόνη. Τσακάλια!

Επεστρεψα νικητης.
Κατι πολυ περισσοτερο απο σοφος.
Πηγα στο παρισι πισω απο τις γραμμες του εχθρου και κατασκοπευσα τους αντιπαλους για λογαριασμο της Ινγκλατερας.
Μεχρι που καποιος σκατοψυχος μου ειπε οτι το Μουντιαλ γινεται στην γαμημενη την Γερμανια. Φτου.
Ιν ενι κειζ. Χιαρ γουι γκο μαδερφαδερ.
Με εναν κορμο για φιλημα και μια επιθεση που δεν θα εβαζε τεμαχιο ουτε στην οπιθσθοφυλακη της ΑΕΚ Ψαθοπυργου. Αλλα δεν μασαμε.
Πρωταγωνιστουν:
Paul “το τρωω το φαι μου” Robinson
Gary “δεν σε χαλασε Phil” Neville
Rio “Trendsetter” Ferdinand
John “ο μπαρμπερης μου γαμιεται” Terry
Ashley “οχι αν σας βασταει κοπιαστε” Cole
Frank “καργα φιλοτιμος” Lampard
Steven “το δεξι μου ειναι μπετον αρμε” Gerrard
David “που με βρηκανε εμενα για αρχηγο” Beckham
Joe “αριστερο χαφ? Δε γαμιεται…μεσα” Cole
Peter “ειμαι ψηλος, ειμαι αχαρος, ειμαι και καραγκιοζης” Crouch
Michael “εγω δεν βγαινω που να μου κοψουνε το κεφαλι” Owen

Συμπρωταγωνιστουν μεταξυ αλλων:
Wayne “καριολη Cole σου γαμω την αποθεραπεια” Bridge
Owen “αν θελετε ειμαι και καλουπατζης” Hargreaves
Wayne “στα knock out θα σας μαχαιρωσω τις μαναδες” Rooney
Theo “Βου και Α, ΒΑ” Walcott
Michael “τι να σου πω, ουτε κι εγω καταλαβα” Carrick
Jamie “ναι κυριε οπου θελετε” Carragher

Kαι στον ρολο του Χατζατζαρη:
Ενας Σουηδος ηδονοβλεψιας

Ειλικρινα συγγνωμη για την αργοπορια της ανταποκρισης αλλα συνβαινουν και στις καλυτερες οικογενειες.
stay tuned για την αναγγελια της συναντησης του Σαββατου.
Οβερ εντ αουτ

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας, οι παίκτες μπήκαν στο γήπεδο μαζί με τα πατροπαράδοτα/χαζοχαρούμενα παιδάκια. Τα περισσότερα ήταν σε καλή φυσική κατάσταση. Πλην ενός. Αυτού που πήγε και κάθησε μπροστά από τον Ρονάλντο. Αν έπαιζε και στο παιχνίδι (το χοντρό παιδί), μάλλον καλύτερα θα τα πήγαινε από τον περασμένο μεγαλείο. Κρίμα.
Κατα τ’ άλλα τα γνωστά. Μια γκολάρα από τον Κακά, πολλές περιττές ενέργειες από τον Ροναλντίνιο, ένα τίποτα από τον Ρόνι, λίγος (αλλά όχι αρκετός) τσαμπουκάς από τους Κροάτες και το 1-0 έγινε. Γι’ άλλη μια φορά όλοι οι ειδήμονες δικαιώνονται, τα κλισέ θριαμβεύουν και η Βραζιλία μαγεύει όλον τον κόσμο. Στις εξέδρες.

PS Φτάνει τώρα πάω να ακούσω τις απόψεις του Αλογοσκούφη για το κλωτσοσκούφι. Ουστ.

Τι έχει να μας πει εν έτει 2006 ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου που δεν μας είπαν τόσα προηγούμενα; Και τι στο κάτω κάτω είναι αυτό το “μουντιάλ”;
Είναι απλά μια σύναξη ομάδων; Ένα χωνευτήρι πολυπολιτισμικό πάνω στον άξονα της μπάλας;
Ένα τσίρκο των μάνατζερ και των πολυεθνικών με εκθέματα τους παίκτες; Μια γιορτή χρήματος με τα πάντα προαποφασισμένα, με παίκτες μηχανάκια κουρδισμένα από την ντόπα και τα χημικά; Ή μια γιορτή για τον μέσο φίλαθλο, όπου όλα τα παραπάνω εξατμίζονται σε ένα τακουνάκι του Μέσι, όπως ο αφρός της μπύρας μέχρι να πέσει το replay;

Το μουντιάλ ποτέ δε θα γίνει η μπουλντόζα των στερεοτύπων και των κλισέ: πάντα οι Βραζιλιάνοι θα είναι οι τύποι που παίζουν την μπάλα όπως ένα πορτοκάλι και μέσα στο γήπεδο μοιάζουν περισσότεροι από 11 (όπως στο θρυλικό coin-op Kick Off), οι Αργεντίνοι οι μπαλαδόροι με τη χαίτη και τα σκληρά τάκλιν, οι Γερμανοί ένα μάτσο φορτισμένων με μπύρα ρομπότ που δε σταματάνε να τρέχουν μέχρι το 90′-ενίοτε και πέρα από το 90′, σπάζοντάς μας τα νεύρα, κ.ο.κ.
Με δυο λόγια, ο τάφος του politically correct.

Για μας τους Έλληνες, τους στερημένους από ποδόσφαιρο της προκοπής τα τελευταία χρόνια, η δόση του Μουντιάλ μόνο μεθαδόνη ας μην είναι. Είθε στα γήπεδα της Γερμανίας, ναι σε αυτά που στην είσοδο μπαίνεις με την παντόφλα με την κάλτσα και το μουστάκι κάγκελο, να καούν οι ξυλοκόποι της μπάλας, τα συστήματα α λα Μουρίνιο να προσβληθούν από τον ιό Αλέφαντους Επιμήκυντους (12 παίκτες το λιγότερο σε κάθε σύνθεση), το τσίκι-τσίκι-πάσα ποδόσφαιρο να αφανιστεί δια παντός-γίνεται;
Κι αν γίνεται, με εκείνη την πίτσα τι γίνεται, αργεί πολύ;

Πως γίνεται αυτή η γυναίκα να ερωτευτεί τον αρχηγό των άχαρων Πίτερ Κράουτς; Μάλλον η δεσποινίδα Lauren Pope έχει εκατομμύρια (λίρες) λόγους, αλλά δεν παύει να με απασχολεί σαν φιλολογικό ερώτημα.

Οι Ολλανδοί κράξανε τον Ρόμπεν για έλλειψη ομαδικότητας; Δεν ντρέπονται; Ο Φαν Νιστερλοϊ ήταν απογοητευτικός. Ελπίζω να ξυπνήσει. Κρίμα γιατί θα εκνευριστουν τα αγόρια της φωτογραφίας και θα τα σπασουν ολα.

.

Θα μπορούσα να παίξω στην Ανγκόλα αναπληρωματικός; Καλύτερη τεχνική κατάρτιση έχω. Ο Λιούνμπεργκ στη Μύκονο θα έρθει φέτος; Και αν έρθει, να κλείσει νωρίς εισιτήρια γιατί δεν τον βλέπω να κάθεται πολύ στην Γερμανία. Η Αργεντινή ήταν σοβαρή και απειλητική Κάπως έτσι φτάνει εύκολα ψηλά. Την Ακτή την συμπάθησα πολύ πάντως. Οι Αργεντινοί δεν έπαιζαν σαν να φοβούνται υπερβολικά πολύ την γκέλα; Το Euro πως στο διάολο το πήραμε; Ο Μάκης Ψωμιάδης τι είπε μόλις έβαλε το αυτογκολ ο «κυριος Γκαμάρας;» Γιατί να μην είμαι και εγώ εκεί;

Όποιος έχει δει το England Manager καταλαβαίνει γιατί οι Άγγλοι δεν πάνε πουθενά στα Παγκόσμια Κύπελλα μέχρι στιγμής. Πάντως ο Μπέκαμ, εμφανίστηκε με σοβαρό – αδιάφορο κούρεμα. Αυτό είναι μάλλον καλό γι’ αυτούς. Τι εχει να πει το γυναικειο μας κοινό πάνω σε αυτό; Θα κερδίσω κανένα στοίχημα; Από το προηγούμενο Μουντιάλ εχω να παρω χρηματα. Θα ήθελα να πω πολλά για το έκτρωμα της ΝΕΤ, αλλά με έσωσε από τον κόπο ο κύριος mcfly εδώ, που τα λεει πολύ καλυτερα…

Είναι μερικοί άνθρωποι για τους οποίους το όνομα καμιά φορά αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από ένα απλό συνοδευτικό στοιχείο της προσωπικότητας. Υπάρχουν ορισμένες διακεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες το επώνυμο έχει παίξει κατά ένα ιδιαίτερα μυστήριο τρόπο σημαντικότατο ρόλο στην διαμόρφωση της επαγγελματικής επιλογής και πορείας του κατόχου του. Πολύ πρόχειρα μπορούμε να θυμηθούμε τον κτηνίατρο “Πολυζώη”, τον ανθοπώλη “Λουλουδά” και τον ιδιοκτήτη γραφείου τελετών “Τσάπας”.

Η δημοσιογραφική ομάδα του Dribble & Drink (D&D), γνωστή για την ευαισθησία της σε θέματα κοινωνικής ψυχολογίας και κοινωνιολογίας, διενήργησε μια εκτεταμένη έρευνα με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου για να εντοπίσει περιπτώσεις που αντιστοιχούν στην ως άνω διαπίστωση ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές του τουρνουά.

Αν και για την έρευνα ξοδεύτηκαν σημαντικά κονδύλια σε ταξίδια στις 4 γωνιές της υφηλίου (ο Jean Tonic ακόμα δεν έχει δικαιολογήσει στον λογιστή μας τον averel τα €2500 για δυο νύχτες σε καλοκαιρινό θέρετρο της Ταϋλάνδης) τελικά αυτό που ψάχναμε το βρήκαμε πολύ κοντά μας.

Σας παρουσιάζουμε τον αρχηγό της εθνικής ομάδας του Togo. Τον αμυντικό της ΑΠΟΕΛ Κύπρου, Jean-Paul ABALO

Ζητώ συγγνώμη από τους συναδέλφους και το φιλοθεάμον κοινό του D&D για την παρένθεση που κάνω και ελπίζω να είναι η τελευταία τέτοιου χρωματισμού.

Θα μπορούσα να αποδεχτώ σιωπηλά την απύθμενη βλακεία που δέρνει το αποκρουστικό δίδυμο χοντρού και λιγνού στην εκπομπή της ΝΕΤ για το mundial, άλλωστε έχουμε συνηθίσει σε πλήρως αποτυχημένες επιλογές παρουσιαστών αθλητικών εκπομπών.

Όμως -ΡΕ ΛΑΛΑ- όλα έχουν ένα όριο. Και όταν καλείς στο γαμημένο σου το στούντιο ένα κοριτσάκι 19 χρόνων δεν κάνεις σε δημόσια συζήτηση χυδαία σχόλια του τύπου “δεν την κατάλαβαν οι τηλεθεατές μας γιατί έχουν συνηθήσει να τη βλέπουν από πίσω“.

Γιατί -ΡΕ ΛΑΛΑ- αυτό το κοριτσάκι που μόνο στα υγρά σου όνειρα (τα γεμάτα εμετούς και λίπος) θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να την χαρείς όπως ονειρεύεσαι, είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια σε ένα πολύ απαιτητικό άθλημα το οποίο σε αντίθεση με αυτό που σκέφτεσαι είναι πρώτα άθλημα και μετά πασαρέλα. ΛΑΛΑ.

Και αν είσαι τόσο μάγκας και περπατημένος -ΡΕ ΛΑΛΑ- να το κάνεις το σχόλιο στην Καραντάσιου η οποία δεν θα το είχε και σε τίποτα να σου γυρίσει το τραπέζι στη μάπα. Και όχι στο 19χρονο πιτσιρίκι που με αξιοπρέπεια που δεν μπορείς ούτε να ονειρευτείς απλά χαμογέλασε (εμφανώς ενοχλημένη) από το αηδιαστικό σου σχόλιο.

ΝΤΑΞΕΙ ΡΕ ΛΑΛΑ;